NIEUWE CD UITGAVEN
APRIL 2010
De
Engelse sopraan Dame Felicity Lott heeft een grote internationale
carrière opgebouwd als opera- en liedzangeres. Haar liefde voor het
liedrepertoire uit zich in de legendarische duetrecitals met de mezzosopraan Ann
Murray. Ook haar uitstapjes naar het lichtere genre zijn beroemd en haar CD’s
‘Champagne’ en ‘Felicity Lott s’amuse’ toonden al de geestige kant van “Flott”,
zoals haar bewonderaars haar noemen. Dit repertoire is nu uitgebreid met de CD
‘Call me Flott’ - naar het nummer “Call me Flo” van Jerome Kern -
met 27 lichte liederen. Het programma is geheel in het Engels en bevat liederen
van vier Franse, zes Amerikaanse en twaalf Engelse componisten. Het eerste
gedeelte biedt een aantal verrassingen, waaronder Engelstalige liederen van
Saint-Saëns, Poulenc, Hahn en Gounod. “Flott” zingt ze prachtig elegant, zoals
alleen zij het kan. Haar bekende Britse humor is te horen in het tweede gedeelte
met populaire muziek, waaronder het schitterende “A Word on my Ear”, een
parodie op de toegift waarin de pianist de toonsoort moduleert om zich aan te
passen aan de niet-toonvaste zangeres. Een ander grappig hoogtepunt is “The
Physician” van Cole Porter. Haar charme in “If love were all” van
Noël Coward is onweerstaanbaar. De pianist is haar vast begeleider sinds hun
studententijd Graham Johnson, die ook de interessante toelichtingen in
het boekje schreef. ‘Call me Flott’ is een aantrekkelijke CD met een
fascinerende verzameling miniatuurtjes.
(Champs Hill Records CHRCD003)
*****
Een
andere opname met miniatuurtjes is de nieuwe CD van de Russische sopraan Anna
Netrebko. ‘In the Still of Night’ is een live-registratie van het
concert, dat zij gaf in Salzburg op 17 augustus 2009. Voor dit recital koos zij
een Russische avond met gevoelige en pakkende “romances” van Rimsky-Korsakov und
Tchaikovsky. Netrebko heeft een soort terughoudendheid nodig om volledig te
boeien. Bekende liederen als “The line of flying clouds” op.42 no.3 en “It
was not the wind” op.43 no.2 van Rimsky-Korsakov worden melancholisch door
haar zachte tonen. Dat is de Netrebko-charme van de Glamour-Girl, die voor zo’n
enorme hype zorgt. Maar vaak ontbreekt het haar aan dramatiek, zoals in het
populaire “Why”? op.6 no.5 en in “Amidst the day” op.47 no.6 van
Tchaikovsky. Dan mist Netrebko de stralende intensiteit om eerlijk te boeien.
Elegant en idiomatisch wordt zij begeleid door sterpianist / -dirigent Daniel
Barenboim. De toegift “Cäcilie” van Richard Strauss hadden zij beter weg
kunnen laten.
(Deutsche Grammophon 477 8589)
*****
Bruno
Walter (1876 - 1962) wordt als dirigent geassocieerd met muziek van Mahler en
Mozart, maar als componist is hij nauwelijks bekend. Walter schreef onder andere
een (onvoltooide) opera en componeerde 26 liederen, waaronder vier cycli.
Dietrich Fischer-Dieskau zong tijdens het Salzburg Festival in 1975 al een
aantal liederen van Walter en het label Brilliant heeft nu zijn Complete Liederen op CD uitgebracht. De liederen
zijn geschreven in een romantische stijl en Walter gebruikt teksten uit
volksliedjes. De muziek heeft iets gedistantieerds en melancholisch en houdt het
midden tussen salon- en concertmuziek. Sommige liederen hebben een lichtheid
zoals “Waltrauts Lied I” met harpachtige figuren,
anderen juist een sombere sfeer zoals “Verwelkte Blume Menschenkind”.
Weer anderen hebben uitzinnige hartstocht zoals “Liebeslust”. Componisten als
Wolf, Debussy, Schumann en Brahms hoort men voorbij komen. Christian Hilz
zingt met zijn
lichte, ongesteunde baritone volgens de “tuinslangmethode”, maar sopraan Susanne
Winter brengt haar zeven liederen beter tot hun recht. De CD is een fraai
pleidooi voor de liederen van Bruno Walter. En ook al verricht hij geen muzikaal
pionierswerk, interessant is het om op deze CD de mens Bruno Walter te horen
door middel van zijn liederen.
(Brilliant 9154)
*****
Wilhelm Furtwängler
dirigeerde de Negende Symfonie van Beethoven 79 keer. Hiervan bestaan zover nu
bekend elf opnamen met als hoogtepunt de dramatische maart 1942 uitvoering. Deze
uitvoering van 8 augustus 1954 was Furtwänglers laatste Bayreuth optreden een
paar maanden voor zijn overlijden. De uitvoering is minder gespierd dan de
bekende uitvoeringen uit 1942 en minder lyrisch dan de Bayreuth opening van
1951. Opvallend hier de geweldige bijdragen van tenor Wolfgang Windgassen en onze
Nederlandse sopraan Gré Brouwenstijn in het vierde deel. Interessant ook zijn de
repetities van het derde en vierde deel, waarvan de opnamen waarschijnlijk zijn
gemaakt als oefening voor de radio-uitzending van de volgende dag. Furtwängler
sprak weinig maar bereikte meer met zijn ogen, handen en zang. Er zijn slechts
enkele onderbrekingen voor dynamische aanpassingen aan frasen. Archipel had in
2004 deze uitvoering al eerder uitgebracht op CD, maar toen nog zonder de
repetities. De nieuwe CD uitgave lijkt van dezelfde bron (radio-uitzending) en
is af en toe wiebelig, maar helderder en de stemmen zijn dichterbij. Voor de
vergelijking van verschillende uitvoeringen van Beethoven Symfonie nr. 9 door
Furtwängler zie ook
www.furtwangler.net (Archipel ARPCD 0439)
*****