BUITENLANDSE RECENSIES
Bastiaan Everink sterke Pizarro in Darmstadt ‘Fidelio’
Door: Mark Duijnstee
© Barbara Aumüller
De
Nederlandse bariton Bastiaan Everink is in het seizoen 2010 / 2011 vast
geëngageerd aan het Staatstheater Darmstadt. In de nieuwe productie van
‘Fidelio’ is hij een sterke Pizarro. Bastiaan Everink belooft met deze
vertolking een grote carrière tegemoet te gaan.
‘Fidelio’ van Ludwig van Beethoven (1770 – 1827) is een dankbaar werk voor een
operagezelschap. De enscenering ervan hoeft niet duur te zijn en de opera doet
het altijd goed bij het toeschouwers. Het verhaal over de heldenmoed van een
vertwijfelde echtgenote spreekt een groot publiek aan en het thema vrijheid is
universeel.
Het Staatstheater Darmstadt brengt een nieuwe productie van ‘Fidelio’. Regisseur
is John Dew (1944, Cuba), die sinds 2004 intendant in Darmstadt is. De
productieve Dew is van oorsprong decorbouwer en werkt sinds de jaren zestig al
in de opera in Duitsland. Hij heeft de gesproken tekst tussen de muzikale
nummers sterk geminimaliseerd en dat is een verademing. De eerste akte is
gesitueerd in een oogverblindend decor van een kantoor met boekenkasten tot aan
de hemel vol dossiers. De soldaten zijn hier kantoorklerken, die hier
vermoedelijk de gevangenen registreren. Erg vlammend en vlot is de enscenering
echter niet. Dew onderstreept de tweedeling, die er tussen de handelingen en
zangstukken is, waardoor de zangers vaak stil staan tijdens het zingen. Ook de
insertie van de kwartierlangdurende “Leonore-ouverture” voor de finale remt het
verhaal, ook al is het handig voor het ombouwen van het decor tussen de donkere
kerkerscène en de lichtapotheose van het vrijheidsplein. Prachtig is wel het
toneeldoek, dat vanuit de bovenhoeken neergelaten wordt. Dat vindt je toch bijna
nergens meer/ Waar vindt je dat nog?
De jonge dirigent Constantin Trinks (1975) uit Karlsruhe is een groot
talent. Hij benadrukt meer de lyrische kant van ‘Fidelio’ dan de dramatische.
Hij houdt goed controle over het Chor van het Staatstheater en het
Staatsorchester Darmstadt en creëert non-vibrato klankbeelden. Zijn prestatie
belooft veel voor de ‘Tristan und Isolde’, die hij in 2013 in Dresden zal
dirigeren met de Nederlandse tenor Frank van Aken en de Nederlandse sopraan
Eva-Maria Westbroek in de titelrollen. De Marzelline is uitstekend bezet door de
Amerikaanse sopraan Margaret Rose Koenn. Zij is een echte, pure soubrette
met een prima projectie, die ook goed doorkomt in de ensembles. Katrin
Gerstenberger zingt de veeleisende rol van Leonore. Gerstenberger heeft een
grote mezzosopraan met een breed middenregister en een hoogte, die niet altijd
probleemloos klinkt. Florestan wordt gezongen door Hans-Georg Priese, die
geen heldentenor is, maar er het beste van weet te maken. Thomas Mehnert
is meer een ‘Kavaliersbas’ dan een echte ‘Zwarte bas’, maar zet met zijn
ervaring een geloofwaardige Rocco neer.
En dan de Nederlandse bariton Bastiaan Everink, die in het seizoen 2010 /
2011 vast geëngageerd is aan het Staatstheater Darmstadt. Everink is een sterke
Pizarro en de rol is hem op het lijf geschreven. Onheilspellend schildert hij
met zijn grote heldenbariton de razende gouverneur vol snijdende dissonanten.
Daarnaast weet hij opvallend goed dynamische nuancen aan te brengen. Everink
zingt in april 2011 de rol van Escamillo in ‘Carmen’ tijdens zijn debuut bij de
Deutsche Oper van Berlijn. Betrouwbare bronnen hebben bericht, dat hij daar in de toekomst als
vaste bariton zal alterneren met zangers als Samuel Ramey en Renato Bruson in
rollen als Scarpia en Escamillo. Bastiaan Everink gaat een grote carrière
tegemoet en hij is weer zo’n voorbeeld van een Nederlandse zanger, die het
Nederlandse publiek bij De Nederlandse Opera maar niet krijgt te horen...