Buitenlandse recensies
Eva-Maria Westbroek
24-karaats in gouden 'La Fanciulla del West'
Door: Mark Duijnstee
| English translation |
© Catherine Ashmore
Voor de laatste enscenering van 'La Fanciulla del West' van Giacomo Puccini (1858 – 1924) in Nederland moeten we bijna 25 jaar terug. In het Royal Opera House Covent Garden van Londen wordt inmiddels de negende reeks van de productie uit de jaren zeventig van deze opera opgevoerd. En de toegevoegde waarde van de huidige serie voorstellingen is de meeslepende bijdrage van de Nederlandse sopraan Eva-Maria Westbroek.
'La
Fanciulla del West' is gebaseerd op het toneelstuk 'The Girl of the Golden
West' van Belasco. Puccini zag het stuk in New York en de wereldpremière van de
opera vond uiteindelijk ook in New York plaats in 1910. De opera speelt ten tijde van
de Goud Koorts in Californië rond 1850 en centraal staat de liefde tussen de
bandiet Dick Johnson en de ruige vrouw Minnie, die zijn leven redt. De opera is
de eerste van Puccini met een happy end.
De personages van 'La Fanciulla del West' zijn enigszins van bordkarton, de
gebeurtenissen wat melodramatisch en het drama ontvouwt zich langzaam, maar al
met al is het een gespannen verhaal met opzwepende muziek. Puccini's muziek dient het
libretto trouw. Ook al mist 'La Fanciulla del West' de frisse melodische gulheid
van zijn vorige opera's, de partituur heeft prachtige impressionistische
tinten, bevat gevarieerdere harmonieën en is subtiel georkestreerd. De opera
vereist een groter orkest dan Puccini tot dan toe had gebruikt en de aria's zijn
korter, minder in aantal en hechter geïntegreerd in de textuur van de compositie
als geheel.
Regisseur
en kostuum- en lichtontwerper Piero Faggioni komt uit de
filmwereld en werd opgeleid door Luchino Visconti en
Michelangelo Antonioni. Hij bracht voor het eerst zijn
realistische productie van 'La Fanciulla del West' naar Covent Garden in 1977 en
zijn weelderige 'Wild West' enscenering van de opera is tijdloos met name door de schitterende decors van James
Bond designer Kenneth Adam, vol whisky, caférumoer, een achterdochtige sheriff
en zelfs een noodlottig spelletje poker. Faggioni's personenregie en
kooraanwijzingen zijn daarin uiterst gedetailleerd. Het is verfrissend deze productie
te mogen beleven in een tijd, waarin regisseurs juist graag het
tegenovergestelde doen van wat de componist voorschrijft.
In
de veeleisende rol van Minnie is Eva-Maria Westbroek ronduit meeslepend. Van de
onbezoedelde, gelukkige en zorgeloze vrouw aan het begin tot en met de gespannen
en vitale verliefde verpersoonlijkt zij elk aspect van Minnie's complexe persoon
overtuigend. Zij beheerst het brede scala van uitdrukkingen zowel in de zachte,
onbegeleide momenten als in haar grote uithalen volkomen. Eva-Maria Westbroek is
een groots voorbeeld van een acterende zangeres.
Dick Johnson is de meest viriele
van alle Puccini tenoren. José Cura is in staat tot de grote uitspattingen en de
delicate frasen van de partij en hij is een nonchalante en gereserveerde, zich
schuilhoudende bandiet. Maar het is die (ook stimmliche)
terughoudendheid, die hem helaas niet geloofwaardig maakt in zijn verliefdheid
voor de mooie Minnie. Jack Rance wordt gezongen door Silvano Carroli, die er in
1977 ook al bij was en inmiddels zijn vijfde rentree in deze rol in Covent Garden
maakt. Caroli heeft niet meer zijn vroegere, voortreffelijke vocale
capaciteiten, maar ervaring en autoriteit overtuigt op het toneel altijd. Verder
zijn de bijrollen stuk voor stuk tot in detail uitstekend bezet. Antonio Pappano
dirigeert het weelderig spelende orkest van de Royal Opera House Covent Garden
vol meeslepende dramatiek en uitgelezen nuances. Hij bouwt de spanning in de
tweede akte meesterlijk op.
Helaas
worden in deze productie de gedetailleerde annotaties van Puccini over het
openen en sluiten van het toneeldoek niet opgevolgd. Dat is jammer, want deze aanwijzingen zouden de
spanning van de enscenering zeker nog hebben benadrukt en verhoogd. Bij het applaus aan het
einde bleef dit toneeldoek continu open en namen de solisten tegelijkertijd het
applaus in ontvangt. Hierdoor werd het publiek helaas de mogelijkheid ontnomen
zijn enthousiasme te laten horen voor elk van de solisten afzonderlijk en met
name voor de 24-karaats 'golden girl' van de avond: Eva-Maria Westbroek.